Jestem Tunrida biała
Nad brzegiem rzeki
Szepczę zaklęcia
Przywołuję cię wyciem
Mów do mnie Finka
O zimnym sercu�
Skórze miękkiej
Jak skalny mech
Uciekaj przede mną
Na drugą stronę
By różnica w czasie
Nie pozwoliła nam zasnąć
mama na ciebie papiery z prawdziwą pieczątką
tylko w połowie czarne bo w połowie białe
spisane bez zadyszki za kościelną furtą
opatrzne nakazem pokory i szaleństw
mam dla ciebie kawałek kamienistej duszy
zaprawionej w boju
bo gdzieżby w rozsądku
z pudłem na drobiazgi i dozgonną miłość
śrubokręty koszule namiastkę porządku
© Copyright 2006 Łęczyńskie Stowarzyszenie Twórców Kultury i Sztuki PLAMA. All rights reserved. Obrazy i zdjęcia są objęte prawem autorskim, kopiowanie i rozpowszechnianie bez wyraźnej zgody autorów surowo zabronione.